W drugim miesiącu swojego pobytu w przedszkolu Maluszki zdecydowanie lepiej funkcjonują w grupie. Coraz więcej uśmiechu na twarzach dzieci podczas pożegnań z rodzicami. To dobry znak, który mówi, że czują się tutaj dobrze. Obserwujemy także pierwsze wspólne zabawy, choć dzieci w tym wieku bawią się raczej obok siebie. Zdarzają się sytuacje, kiedy współpracują ze sobą, dzielą się zabawkami, miejscem na dywanie czy dywanowej ulicy. Grupa przedszkolna jest dobrym miejscem uspołecznienia dzieci. Tu dzieci poznają siebie, swoich kolegów i koleżanki. Do nauczyciela należy indywidualizacja procesu wychowania i kształcenia. Naszą rolą jest jak najlepiej poznać dzieci, ich możliwości, indywidualne potrzeby.
Na zajęciach organizowanych, odrysowując postać jednego dziecka na dużym kartonie papieru, przyjrzeliśmy się wspólnie schematowi własnego ciała. Nazywaliśmy kolejno podstawowe części ciała: głowa, brzuch, ręce i dłonie, nogi i stopy. Bawiliśmy się lusterkami, odkrywaliśmy nasze twarze, ucząc się ich poszczególnych elementów. Kolejnego dnia poznaliśmy tożsamość: jestem chłopcem lub dziewczynką. Pracując z ilustracjami przedstawiającymi różne emocje, próbowaliśmy nazwać je i co trudniejsze określić własne uczucia. Na zajęciach dodatkowych ćwiczyliśmy nasze palce, ugniatając piłeczki i materiały o różnych fakturach. Malowaliśmy palcami serduszka. W związku z tym, że rozpoczął się październik miesiąc różańcowy modlimy się w Kąciku Modlitwy z wyeksponowanym różańcem. Maluszki dopiero uczą się modlitwy Zdrowaś Maryjo, dlatego wprowadziliśmy tzw. Wędrujący Różaniec. W naszym przedszkolu to już tradycja. Dziecko zabiera duży różaniec na jeden wieczór do swojej rodziny, aby wspólnie odmówić dziesiątkę różańca w intencjach rodzin, przedszkola, o pokój na świecie oraz we własnych potrzebach. Bardzo cenimy sobie tę modlitwę. Dla dzieci jest to najlepsza szkoła modlitwy, ponieważ patrzą na przykład rodziców, osób które kochają i które są dla nich najważniejsze.
s. Mariola Lasek nauczycielka oddziału I
