2 kwietnia przypada Dzień Świadomości Autyzmu. Obchodzony był w grupie Starszaków 04.kwietnia tj. w poniedziałek. Tego dnia dzieci przyszły ubrane na niebiesko, bo ten kolor jest symbolem autyzmu. Rozpoczęliśmy od rozmowy, podczas której zapytałam dzieci czy słyszały o takim zaburzeniu, czy potrafią coś o nim powiedzieć. Dzieci odpowiadały, że słyszały w domu, w telewizji, ale nie bardzo umiały wytłumaczyć czym jest. Przedstawiłam im więc historię chłopca o imieniu Feliks, który ma 8 lat, nie lubi koloru zielonego, kocha za to wszystkie samochody. Zna ich marki, potrafi godzinami o nich opowiadać. Feliks ma autyzm, tzn. takie zaburzenie, które sprawia, że jego mózg pracuje inaczej. W tym miejscu zaprosiłam dzieci do obejrzenia filmu „Amazing things happen”, który opowiada w przystępny dla dzieci sposób o tym, czym jest autyzm. Dzieci oglądnęły go z zainteresowaniem, zwracając szczególną uwagę na sposób odbierania dźwięków przez „autystyczny mózg”. Były poruszone tym, że dźwięki takie jak kapanie wody, uderzanie palcem w kubek, które są dla nas są niezauważalne, dla osoby z autyzmem urastają do rangi niemożliwej do zniesienia kakofonii. Następnie zaprosiłam dzieci do zabawy pt.: „Zmysły mogą wprowadzać w błąd”. Było więc układanie klocków lego w rękawiczkach ogrodniczych, odczytywanie co ukryło się na obrazku, podczas gdy przed oczami pojawiały się różnego rodzaju „przeszkadzajki” oraz próby odsłuchania nadawanego przeze mnie komunikatu, w czasie gdy cała grupa wypowiadała na raz określone słowa. Zabawy te cieszyły się dużym zainteresowaniem i ogromnym zaangażowaniem dzieci. Potem przyglądaliśmy się symbolom autyzmu, jakimi są: motyl, żarówka, puzzle i symbol nieskończoności. Dzieci dostały kolorowanki, które z ochotą pokolorowały. Potem wspólnie wybraliśmy motyla, jako ten symbol, który będziemy malować na naszym niebieskim panelu. Powstał więc cały rój motyli, które choć tak różne, dobrze do siebie pasują. Na zakończenie zapytałam raz jeszcze dzieci, co wiedzą o autyzmie i tu już było dużo do powiedzenia. Starszaki stwierdziły, że ten autyzm nie taki straszny i że jak spotkają taką osobę w swoim życiu, będą ją lepiej rozumieć.
Anna Drozdowska, nauczyciel oddziału III
