W tygodniu poprzedzającym święto Patrona naszego przedszkola, spotykaliśmy się z Gwidonem każdego dnia – i to na różne sposoby – aby Go lepiej poznać i nauczyć się od Niego dobroci i wrażliwości serca. Codziennie w czasie porannej modlitwy prosiliśmy przez wstawiennictwo naszego Orędownika o dobre ręce, nogi, uważne oczy i słuch, a nade wszystko kochające serca dla wszystkich dzieci i pracowników przedszkola. Poznawaliśmy historię Jego życia, a w niej sekret Jego miłości do Boga i drugiego człowieka. Przyglądaliśmy się sposobom okazywania miłości, tak zwanym uczynkom miłosierdzia, spotykając się z Ojcem Gwidonem i małym Krzysiem w ciekawych opowiadaniach s. Adriany zawartych w książce pt. „Z pamiętnika Aniołka”, a także w piosenkach. Szczytem naszych działań była oczywiście możliwość działania. W zabawie próbowaliśmy naśladować Ojca Gwidona, Jego braci i siostry z założonego przez Niego Zakonu Ducha Świętego. Poznawszy wpierw, czym był szpital Ducha Świętego, który Ojciec Gwidon zbudował w XII wieku, naszą salę zamieniliśmy w taki szpital. Dzieci przebrane w Ojca Gwidona, braci, siostry, chorych i innych potrzebujących wczuwały się w role i bawiły się przez kilka dni, utrwalając sobie sposoby pomocy i troski o drugiego człowieka. No i jeszcze coś oprócz zabawy. Postanowiliśmy zorganizować loteryjkę z pomocą dzieci i rodziców z całego przedszkola. Dzieci mogły przez to podzielić się z innymi i równocześnie doświadczyć radości. Miały możliwość obserwowania jak przybywało przynoszonych drobiazgów i jak organizowana była krok po kroku loteryjka dla przyniesienia radości wszystkim przedszkolakom w dniu święta Ojca Gwidona.
s. Daniela Agata Ramian, nauczycielka oddziału II
